Ik word over 1½ maand 65 jaar. Ik had de laatste decennia al enige onbestemde klachten en ik werd steeds zwaarder. Ik weet natuurlijk wel, waar dat zo ongeveer vandaan komt, want ieder pondje komt toch door het mondje. In het grijze verleden heb ik bij tijd en wijle vele serieuze pogingen ondernomen om af te vallen, maar het schoot allemaal niets op en ik viel steeds weer terug naar het oude formaat, dat wil zeggen met een flinke buik, dus met recht jojoën. Zelfs heb ik een lange periode het Atkins-dieet gevolgd, dat wil zeggen geen koolhydraten meer tot je nemen en veel vlees eten. Voor het afvallen werkt dat wel, maar je moet het wel volhouden en ik had ook het idee, dat het vele vlees eten ergens niet goed was. Op den duur ging ik mij daar dan ook niet goed bij voelen, dus ik ben er op een gegeven moment toch maar mee gestopt en viel binnen no time weer op het oude, zware gewicht. Vele jaren daarna, nu zo’n 15 jaar terug ben ik vegetarisch gaan eten, maar volstrekt om andere redenen dan om af te vallen. Deze manier van eten vind ik heel lekker, heel veelzijdig en ik zou het ook niet anders meer willen, dus ik eet nog steeds vegetarisch. Maar je valt er niet van af, althans mij heeft het niet geholpen. En het werd in de loop der jaren daarna alleen maar meer. Ik heb het wegdiëten van mijn buik dan ook al lang opgegeven en liet het er maar bij zitten (en hangen). Ik dacht met een klein beetje beheersing van het eten deze beste buik wel een beetje in de hand te kunnen houden en er zo mee verder te kunnen leven.

In het najaar hoorde ik van een lezing over de Ayurveda in de openbare bibliotheek in Deventer en ik ben er uit nieuwsgierigheid naar toe gegaan. Etienne Premdani hield een algemeen verhaal over de Ayurveda, de 5000 jaar oude geneeskunst uit India,  en over de constituties van de mens en waarom mensen ziek kunnen worden. Vele aanwezigen, waaronder ikzelf, vonden deze lezing zeer interessant. Etienne heeft toen op veler verzoek een vervolglezing georganiseerd in zijn kliniek in Olst op eind januari 2009. Hij is in die vervolglezing verder ingegaan op vooral het grote probleem van de verzuring tengevolge van onder meer de voeding. Deze verzuring vormt volgens hem een groot gevaar voor de gezondheid. Verzuring als ziektemaker is al 5000 jaar bekend in de Ayurveda. Die lezing heeft mij de logica van het geheel veel beter doen inzien.

Nu kreeg ik de laatste jaren steeds meer last van een zeer vervelend kriebelhoestje, dat bij perioden en in vlagen opkwam, vooral als ik mij een beetje druk maakte bij het praten en bij het telefoneren. Dat ging soms wel eens hard en heftig en ik hoestte daarbij slijm op. Ik was er al eens voor bij de dokter geweest. Een hoestdrankje om de kriebeling te onderdrukken leek de oplossing en ik was er dan weer voor een korte tijd van verschoond. Ik kreeg bij perioden ook steeds meer last van keelpijn, vooral ’s nachts en voor het slapen gaan. Als ik dan sliep werd ik wakker en als ik dan moest slikken, was dat soms heel pijnlijk. Daar ben ik ook voor naar de dokter geweest en dat werd verholpen met een antibioticakuurtje, want het zag er in mijn keel dan wel een beetje rood uit volgens de dokter. Maar de keelpijn is daarna ook weer bij vlagen terug gekomen. Ik kreeg ook steeds meer last van kleine korte boertjes (soms ook wel eens hele grote) maar gelukkig luchtte dat boeren wel weer goed op. Ik dacht toen, dat het geboer misschien ook wel kwam, omdat mijn galblaas vanwege galstenen - nu bijna twee jaar geleden - is weggehaald.

Maar het hoesten, de keelpijn en het boeren werden er echter niet minder op (en mijn buik meer) en over de reguliere geneeskunde dacht ik, dat het net als met het diëten ook wel jojoën zou worden. Het leek mij allemaal wel niet zo ernstig, maar het werd op den duur toch wel heel erg vervelend voor mij, maar ook vooral voor mijn omgeving.

Er groeide bij mij het idee, dat die vervelendigheidjes misschien wel aan een bepaalde voeding konden liggen, waardoor alles niet meer zo optimaal functioneerde. En uiteraard ook door de kaas, want daar kan ik moeilijk van af blijven, want kaas vind ik wel heel erg lekker. Toen dacht ik terug aan de lezingen van Etienne Premdani van ruim een jaar daarvoor en zijn verhaal over de verzuring. Ik heb uiteindelijk dan toch maar de stoute schoenen aangetrokken en ik heb bij hem een consult aangevraagd.

Dat consult heeft plaats gehad nu exact een maand geleden van het tijdstip, dat ik dit nu schrijf (medio april 2010). Etienne deed toen een zogenoemde levende bloedanalyse. Hij nam enkele druppeltjes bloed af en bekeek die door de microscoop. Ik kon zelf meekijken op een groot beeldscherm en hij legde alles uit wat ik zag en daar zat geen woord Spaans bij. Dat vond ik toch wel zeer confronterend en daardoor werd ik mij heel bewust van mijn lichamelijke conditie. Ik zag onder meer een klein rood puntje tegen een rood bloedlichaampje, Etienne zei, dat is nou een parasiet, die eet nu dat rode bloedlichaampje op, waar hij tegenaan zit. Ik zag de vetten tussen de bloedlichaampjes zweven en andere ongerechtigheden. Etienne zag echter aan dat alles redelijk uitgeputte bijnieren, lichtelijk Candida (een schimmel), een beetje spastische darm, allergieën, vermoeide lever en nog zo het een en ander. Daar schrok ik eigenlijk best wel van en ik vroeg aan hem, of een dergelijke bloedanalyse in de reguliere geneeskunde niet bekend was. Etienne zei toen, dat de techniek wel bekend is, maar het ontbreekt blijkbaar aan de tijd om het allemaal uit te diepen en om eerst de oorzaken van een kwaal weg te nemen. Men wil vaak gelijk resultaat zien en pakt dan met medicijnen veelal alleen de uiterlijke verschijnselen aan. Maar daarmee wordt het probleem niet opgelost, zoals met het bekende aspirientje voor de hoofdpijn. De hoofdpijn verdwijnt dan even voor zolang het aspirientje zijn werk doet, maar na de uitwerking ervan komt de hoofdpijn net zo hard weer terug, als de oorzaak niet verdwenen is.

De aanpak van Etienne komt bij mij eenvoudig over. Hij adviseerde mij eerst ontzuren en ontgiften, enige darmspoelingen en hij stelde een behandelplan op. Ik ben naar huis gegaan met een aantal potjes met Ayurvedische kruidenpreparaten en het advies om maar veel te drinken met bepaalde mineralenzoutenen uit ayurvedische planten en in ieder geval om toch wel even de kaas te laten staan. Ik heb inmiddels een paar darmspoelingen gehad. Bij deze spoelingen worden bijzondere kruiden en oliën voor een goede darmflora bij de spoeling gebruikt. Het is wel even een vreemd gevoel met een slang onder in je lichaam, maar het gebeurt zeer hygiënisch en met zachte massages op de buik, niet pijnlijk en absoluut niet te vergelijken met de Spartaanse klysma’s uit de vorige eeuw of die van Patty Brard. Ik voelde mij elke keer na zo’n spoeling als herboren, schoon en licht.

Het resultaat van dat al vind ik nu na een maand verbluffend. Ik voel mij nu meer dan gezond, veel energieker, slaap geweldig goed en ik heb geen last meer van kriebelhoest en keelpijn. Ik ben niet naar Etienne gegaan om af te vallen, maar het is een heel bijzonder plezierige bijkomstigheid dat het wel is gebeurd. De buik is er nog wel een beetje, maar is nu meer een buikje geworden en geen vergelijk meer met vier weken terug. Ik hou niet van weegschalen, want daar heb ik vroeger teveel op gestaan. Maar toen ik al na twee weken duidelijk veranderingen merkte heb ik mijn taille (zeg maar buikomvang) toch eens gemeten en die is nu binnen twee weken met ruim 3 cm afgenomen. Ik was met die buikomvang eigenlijk helemaal niet bezig. Als ik het vanaf het begin van de behandeling de buik had opgemeten, ik misschien nu wel een vermindering van 5 à 6 cm had kunnen meten. In ieder geval kan ik nu mijn broeken en overhemden weer aan, die ik al een paar jaar in de kast had hangen, omdat ze niet meer pasten. Etienne zegt, dat mijn buik over enige tijd weer helemaal tot zijn goede en normale proporties terug zal zijn gedrongen.

Ik heb in de afgelopen maand geen moment honger geleden en eet nog steeds heel goed. Mijn vrouw is in de Ayurvedische kookboeken gedoken en wij zijn daardoor wel op een iets ander voedingspatroon gekomen. Gelukkig houdt zij van kokkerellen, dus de maaltijd waren altijd al een feest, maar nu is het feest nog groter en veel gezonder geworden. Het eten wordt steeds lekkerder en je hebt er toch minder van nodig, want het vult goed. Gewone boter of andere margarines gebruiken wij niet meer. Mijn vrouw maakt nu zelf Ghee, dat is geklaarde boter,  van ongezouten roomboter, voor op de boterham of om mee te bakken en te braden. Het is super gezond, het smaakt veel lekkerder dan gewone boter en het is een fluitje van een cent om te maken. De kaas heb ik wel een beetje gemist, maar eergisteren hebben we zelf ayurvedische kaas gemaakt, zogenoemde paneer, minstens zo lekker en veel gezonder dan de gewone kaas. Het resultaat ziet eruit als Frans kaasje en om het te maken is het net als met de Ghee ook een fluitje van een cent. Paneer (of panir) schijnt overigens wel “zwaar” te zijn, heb ik gelezen, dus ik zal er nog maar even niet te veel van nemen.

Met het Ayurvedisch koken gaat er een wereld voor ons open en mijn vrouw en ik verheugen ons dan ook op de verdere mogelijkheden en ontwikkelingen.

In ieder geval zijn mijn fysieke klachten nu volledig verdwenen en ik voel mij alleen maar gezonder worden. Ik merk ook een groot bijkomend voordeel van een veel opgeruimder en blijer gevoel. Dat komt volgens mij niet alleen omdat er nu letterlijk een stukje last van mijn lichaam is afgevallen, maar ook door de Ayurvedische voeding zelf, die een gezonde geest bevordert en daarmee ook stellig meehelpt om fysiek gezond te blijven. Ook mijn vrienden vinden dat ik er goed uitzie.

Ik heb er dan ook het volste vertrouwen, dat het allemaal helemaal goed komt en ik dank daarvoor Etienne Premdani en zijn staf voor hun adviezen en liefdevolle zorgen.

April 2010.
B. van Oortmarssen.