Ayurveda: mijn keuze

Waarom heb ik voor Ayurveda gekozen ? Een levend voorbeeld in mijn leven.

Tijdens mijn doctoraal fase geneeskunde kwam wijlen mijn vader naar mij toe met de mededeling dat hij erg teleurgesteld was in de westerse geneeskunde. Na drie jaar dokteren bij een van de meest bekende huidspecialisten van Nederland kreeg hij te horen dat hij verder in een rolstoel zou moeten leven en dat er niets meer gedaan kon worden. Mijn vader adoreerde deze specialist uit het AMC en had tijdens de drie jaren alle hoop op hem gevestigd. Hij had een ernstige vorm van Psoriasis arthropathica (een onbesmettelijke huidaandoening), waarbij deze vorm ook de gewrichten aantast.

Mijn vader was een fervent bezoeker van India en had in de loop der jaren heel veel vrienden opgebouwd. Hij boekte onmiddellijk een ticket naar Zuid India ( Trivandrum ), waar goede vrienden hem lieten behandelen in een Ayurvedische kliniek. De enige vraag die de Vaidya (ayurvedisch arts) aan hem vroeg na het lezen van de pols was : “ hoeveel tijd heeft u om behandeld te worden” . Mijn vader dacht dat het ook jarenlang zou duren en zei bereid te zijn te blijven. Hij wilde zijn familie meteen bellen. Waarop de Vaidya vriendelijk lachte en vroeg : “zijn drie weken genoeg”. Mijn vader’s mond viel open van verbazing. Na drie weken kuren was mijn vader totaal symptoomvrij. Hij wist niet hoe hij deze oude en wijze Vaidya moest bedanken, maar deze zei : “ stuur je zoon, dan maak ik hem tot een echte Vaidya (arts). Mijn vader mocht na twee jaren weer terugkomen om een onderhoudsbehandeling. Ik heb hem na die behandeling nooit meer met symptomen gezien. Hij was een gelukkig mens.

Toeval ;

Terug uit India ging hij onmiddellijk naar die bewuste specialist met de trotse mededeling dat hij genezen was, waarop de specialist antwoordde : “mijnheer Premdani, U gelooft het toch zelf niet ? wat weten zij nou in India ? Ayurveda ??? wat is dat ?” allemaal toeval mijnheer Premdani, als u niet naar India was geweest was U ook beter geworden”. Mijn vader die deze professor aanbad, was diep gekwetst en zei tegen hem dat hij nog nooit zo’n arrogante kwast had gezien en smeet de deur hard achter zich dicht. Een specialist die kort daarvoor nog zei dat hij niet te helpen was en in een rolstoel terecht zou komen zegt nu “ toeval mijnheer Premdani”. Mijn vader bezocht mij meteen daarop en zei : “Etienne zorg dat je zo snel mogelijk naar India gaat om echte geneeskunst te studeren, daar waar je echt voor de mensheid iets kan betekenen”. Voor mij hoef je geen reguliere geneeskunde meer te studeren. Ik was toen arrogant, want ik studeerde geneeskunde nietwaar ! Mijn vader werd heel erg boos en sloeg heel hard zijn hand tegen de muur en zei ; “ik wil dat je de Ayurvedische geneeskunde gaat uitoefenen”.

Mijn vader stierf jaren later al lachend vredig achterover aan een natuurlijke dood met zijn ogen naar de zon gericht. Zijn woorden (lees : zijn wensen) zijn waarheid geworden. Ik oefen nu met veel succes de Ayurvedische geneeskunst uit. Wat zou hij trots geweest zijn.

Dank U wel Pa !