In 2004 melden wij ons aan bij de Premdani Kliniek te Leersum, voor een uitgebreid consult om onze gezondheid te checken.
Het levend-bloed-onderzoek dat ter plekke plaatsvindt, kunnen we via de microscoop op het computerscherm volgen. Uit het consult vloeit een behandeling voort bestaande uit een aantal darmspoelingen, het innemen van de voorgeschreven kruidenpreparaten en het ons houden aan de voorgeschreven voedingsrichtlijnen.
We gedijen hier prima op. Als ik dan ook na enige maanden nare open plekken in mijn gezicht en op mijn armen krijg,is het voor mij geen vraag tot wie ik me het beste kan wenden. Na telefonisch overleg wordt er snel een afspraak gemaakt. Opnieuw wordt een levend-bloed-onderzoek gedaan en binnen een half uur is het duidelijk dat ik een besmetting heb opgelopen door een teek, de ziekte van Lyme dus. Met natuurlijke antibiotica en andere Ayurvedische kruidenpreparaten keer ik huiswaarts. Mijn huid herstelt zich vrij snel en bij de controle twee maanden laten, is de bacterie helemaal uit mijn bloed verdwenen. Ter preventie neem ik een week lang collodiaal-zilver in. Er doen zich geen verschijnselen van besmetting voor (rode kring om de beet).
Half juli slaat er een extreme vermoeidheid toe en als er een plek op mijn arm ontstaat die doet denken aan de symptomen van 2004, is mijn eerste gedachte: Neem kontakt op met Premdani. Twee dagen later kan ik al terecht voor een consult en opnieuw wordt via het levend-bloed- onderzoek een besmetting vastgesteld.
Inmiddels is het oktober en heeft er al weer een controle plaatsgevonden. Geen bacterie meer te bekennen! Voor alle zekerheid is de medicatie nog voor een tijdje verlengd en zal ik in februari 2009 nogmaals voor consult komen.
Al met al twee zeer positieve ervaringen, ondanks een akelige besmetting. Het verbaast mij nog steeds dat in de reguliere huisartsenopleiding het levend-bloed-onderzoek niet is opgenomen en dat geen enkele huisartsenpraktijk over een dergelijke microscoop beschikt.
Het zou de laboratoriumkosten enorm verlagen en de huisarts zou veel eerder in staat zijn een juiste diagnose te stellen. Hierdoor kan de betreffende patient een hoop ellende bespaard blijven. Mijns inziens wordt het hoog tijd dat deze manier van onderzoek de waardering krijgt waar ze recht op heeft en dat de kosten hiervoor volledig vergoed gaan worden door de verzekeringsmaatschappijen.
Erna Lüdwig, Hollum-Ameland.
14 oktober 2008.
